"کارت شناسایی شیمیایی" پلی اتیلن پلاستیک
پلاستیک پلی اتیلن (پلی اتیلن) شبیه "نوع صادق و قابل اعتماد" دنیای پلاستیک است. ساختار شیمیایی آن به قدری ساده است که تنها از اتم های کربن و هیدروژن تشکیل شده است که دست در دست هم گرفته اند. این ساختار آن را به شکل سنگی-در دمای اتاق جامد میکند-نه در آب حل میشود، نه با اسیدها یا بازها "برخورد" میکند، و مطمئناً مواد مضر آزاد نمیکند. به عنوان مثال، بطریهای شفافی که آب معدنی در سوپرمارکتها، بستهبندیهای پلاستیکی و کیسههای نگهداری مواد غذایی را در خود نگه میدارند، عمدتاً «شاهکارهایی» هستند که از مواد پلیاتیلن ساخته شدهاند. علیرغم تماس نزدیک با مواد غذایی هر روز، آنها یک رکورد ایمنی از "افزودنی صفر" را حفظ می کنند. با این حال، یک کلمه احتیاط! "صداقت" پلاستیک پلی اتیلن با شرایطی همراه است: زمانی که دما از 120 درجه فراتر رود (مانند زمانی که مواد غذایی ذخیره شده در ظرف پلی اتیلن را در مایکروویو قرار می دهند) یا زمانی که در معرض عوامل اکسید کننده قوی (مانند برخی از محصولات تمیز کننده صنعتی خاص) قرار می گیرند، ممکن است شروع به "عملکرد بالا" کند. در حالی که مستقیماً سموم تولید نمی کند، به طور بالقوه می تواند مقادیر کمی مونومر یا مواد افزودنی را آزاد کند. بنابراین، هنگام استفاده از محصولات پلی اتیلن برای نگهداری غذای داغ، بهتر است ابتدا بررسی کنید که آیا آنها به صراحت برچسب "مایکروویو{8}}ایمن هستند یا خیر."
"سناریوهای استفاده ایمن" برای پلی اتیلن پلاستیک
"منطقه امن" پلاستیک پلی اتیلن اکثر سناریوهای زندگی روزمره را در بر می گیرد:
تماس با غذا: روکش پلاستیکی برای غذاهای یخچالی، بطریهایی برای-آب معدنی با دمای اتاق، و فنجانهای ماست{1}}PE مادهای عالی برای این مواد ضروری روزانه است، زیرا بیاثر بودن شیمیایی آن تضمین میکند که حتی باکتریها نمیتوانند با آن تعامل داشته باشند.
محصولات کودکان: بدنه بطری های بچه و اجزای نرم اسباب بازی ها (مانند گوشه های گرد بلوک های ساختمانی) از انعطاف پذیری پلی اتیلن و طبیعت غیر سمی بهره می برند و به والدین آرامش خاطر می دهند.
زمینه پزشکی: کیسه های IV یکبار مصرف و لایه های مهر و موم بطری های دارو، پایداری پلی اتیلن را نشان می دهد، که حتی برای برآورده کردن شرایط{0}}درجه پزشکی کافی است. با این حال، چنین محصولاتی معمولاً تحت فرآیندهای خالص سازی دقیق تری قرار می گیرند. با این حال، با آن به عنوان یک "ماده جهانی" رفتار نکنید! پلاستیک پلی اتیلن برای تماس طولانی مدت با چربی ها و روغن ها (مثلاً نگهداری غذاهای سرخ شده) مناسب نیست، زیرا روغن ها ممکن است در پلاستیک نفوذ کرده و باعث تغییر شکل آن شوند. همچنین برای نگهداری مایعاتی با محتوای الکل بیش از 20 درصد (مانند مواد ضدعفونی کننده خاص) نامناسب است، زیرا ممکن است روند پیری مواد را تسریع کند.
"خطرات بالقوه" پلی اتیلن پلاستیک-و نحوه رسیدگی به آنها
هشدار دمای بالا: ریختن سوپ داغ داغ در ظرف غذای پلی اتیلن ممکن است باعث نرم شدن پلاستیک شود یا حتی مقدار کمی از مواد با وزن مولکولی کم-را آزاد کند. توصیه: صبر کنید تا غذا به دمای زیر 60 درجه خنک شود قبل از قرار دادن آن در ظرف، یا محصولات پلی اتیلن را انتخاب کنید که به صراحت برچسب "مقاوم در برابر حرارت"-را دارند.
نمادهای بازیافت: همه پلاستیکهای پلیاتیلن «خالص و بکر»-محصولات ساخته شده از مواد بازیافتی ممکن است حاوی ناخالصی باشند. به دنبال برچسب "Food Contact Safe" روی بسته بندی باشید. این گام ساده می تواند به شما کمک کند تا 90 درصد از خطرات احتمالی را دور نگه دارید.
نگرانیهای مربوط به افزودنیها: برخی از محصولات پلیاتیلن حاوی مواد افزودنی مانند نرمکنندهها یا آنتیاکسیدانها هستند، اما تولیدکنندگان معتبر مقدار مصرف را به شدت کنترل میکنند. هنگام خرید، انتخاب محصولات شفاف یا رنگ روشن (زیرا اقلام تیره تر ممکن است حاوی سطوح بالاتری از رنگدانه باشند) می تواند خطر را بیشتر به حداقل برساند. در واقعیت، "سمی بودن" پلاستیک پلی اتیلن بیشتر به نحوه استفاده از آن بستگی دارد تا به خود ماده. بسیار شبیه چاقوی آشپزخانه-که به عنوان ابزار مفیدی هنگام برش سبزیجات عمل میکند، اما در صورت استفاده برای آسیب رساندن به دیگران به سلاحی خطرناک تبدیل میشود{5}}پلاستیک پلیاتیلن میتواند به عنوان یک "نگهبان کوچک امن" در زندگی روزمره شما عمل کند، مشروط بر اینکه در محدوده معقول استفاده شود.
