مزایای مواد بطری های پلاستیکی
در آزمایشگاه، بطری های پلاستیکی به دلیل ویژگی های خاص سه ماده رایج، جایگاه خود را به عنوان "ظروف جهانی" به دست می آورند:
PET: سبک و مقاوم در برابر شکستن-. مناسب برای ذخیرهسازی کوتاه مدت-اسیدها و بازهای ضعیف (مثلاً 5٪ اسید استیک، 10٪ اتانول).
HDPE: بسیار مقاوم در برابر خوردگی-. قادر به نگه داشتن اکسید کننده های قوی مانند پراکسید هیدروژن 30 درصد است.
PP: مقاوم در برابر درجه حرارت بالا (تا 120 درجه)؛ قادر به مقاومت در برابر اسیدهای قوی مانند اسید هیدروکلریک غلیظ (به استثنای اسید هیدروفلوئوریک).
این معرف ها را از بطری های پلاستیکی دور نگه دارید
حتی بطری پلاستیکی به ظاهر «جهانشمول» وقتی در معرض معرفهای زیر قرار میگیرد، «ذوب میشود» یا «تجزیه میشود»:
حلال های آلی: استون و کلروفرم می توانند زنجیره های مولکولی اکثر پلاستیک ها را حل کنند.
اکسید کننده های قوی: اسید نیتریک غلیظ (بیش از 68٪) ممکن است باعث شکننده شدن مواد پلاستیکی شود.
ترکیبات هالوژن: آب برم می تواند باعث تورم و پارگی بطری های پلاستیکی شود.
اسیدهای تخصصی: هیدروفلوریک اسید-معروف برای خوردگی شیشه-میتواند با سهولت بیشتری در پلاستیک نفوذ کند.
قوانین طلایی برای ذخیره سازی ایمن
تسلط بر نگهداری ایمن معرف ها در بطری های پلاستیکی به یادآوری سه نکته کلیدی است:
برچسب را بررسی کنید: نماد بازیافت مثلثی شکل در پایین بطری (با شماره 1 تا 7) نوع ماده و مقاومت شیمیایی مربوط به آن را نشان می دهد.
تست سازگاری: هنگام معرفی یک معرف جدید، یک تست سازگاری در مقیاس کوچک-در مدت 24 ساعت انجام دهید تا هرگونه واکنش نامطلوب را مشاهده کنید.
تعویض دوره ای: حتی با معرف های سازگار، ظرف ذخیره سازی باید هر شش ماه یکبار تعویض شود تا از ایمنی و یکپارچگی اطمینان حاصل شود.